Kullanıcı Oyu: 5 / 5

Yıldız etkinYıldız etkinYıldız etkinYıldız etkinYıldız etkin
 

Η Συρία μια Ισλαμική χώρα, όπου στην συντριπτική πλειοψηφία αποτελείται από Σουνίτες Μουσουλμάνους. Την εξουσία του κράτους την αναλαμβάνει μια θρησκευτική ομάδα (μια ομάδα αίρεσης) με τη βία των όπλων, η όποια διευθύνει την χώρα αντιδημοκρατικά. Όπου τα έργα και η συμπεριφορά της είναι αντί-ισλαμική.

Η διαφθορά στη χώρα έχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο. Η διαχείριση καίριων υπηρεσιών και κλάδων έχει περάσει στα χέρια των οργάνων του καθεστώτος τα όποια έχουν στρέψει κάθε οικονομική δραστηριότητα προς όφελος τους. Η ασφάλεια έχει περάσει στα χέρια των καταπιεστών. Επικρατούν δολοφονίες,βασανιστήρια καικαταδυναστεύσεις. ο καθένας (είτε διανοούμενος είτε επιστήμονας είτε απλός λαός) που τολμά να ανοίξει να εκφράσει την γνώμη του βρίσκει τον εαυτό του στα βασανιστήρια…

 

Αςεξετάσουμε το θέμα από την πλευρά των ανθρωπίνων δικαιωμάτων: Δεν υπάρχει δημοκρατία στη χώρα, τα πολιτικά κόμματα είναι απαγορευμένα, εφαρμόζεται αυστηρή διαχείριση για πάνω από σαράντα χρόνια, παραβιάζεται η ελευθερία και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Δεν έχει μείνει άλλος τρόπος ή μέθοδος για την βελτίωση της κατάστασης  του λαού παρά με την εξέγερση.

Σε αυτή την περίπτωση είναι δικαίωμα και καθήκον του λαού να βγει στους δρόμους, να διεκδικήσει  την ελευθερία και το δίκαιο χωρίς να καταφύγουν στη βία.

 

Πριν περιέλθουν τα περάματα στην κατάσταση που επικρατεί τώρα, οι Μουσουλμάνοι βγήκαν άοπλοι στους δρόμους για να ζητήσουν το δίκαιο, για να δηλώσουν τα παράπονα τους. Παρόλα αυτά ο Άσαντ όπως και ο πατέρας του παλιότερα  απάντησε πολύ γρήγορα με βία για να σιωπήσει, τρομοκρατήσει τον κόσμο, αφού δεν έχει ούτε την παραμικρή υπομονή. Αλλά η λέξη ‘βία’ ίσως δεν σημαίνει τίποτα μπροστά σε αυτά που κάνει τώρα και έκανε στο παρελθόν. Αυτή η άοπλη αντίσταση συνεχιζόταν για αρκετό χρόνο παρά την σφαγή από το καθεστώς, μέχρι που τελικά ήταν αναπόφευκτο η ένοπλη αντίσταση. Διότι στην κατάσταση που έφτασαν τα γεγονότα, ο κόσμος ήξερε πολύ καλά ότι αν εγκατέλειπαν την αντίσταση ο Άσαντ δεν θα τους άφηνε έτσι εύκολα να πάνε στα σπίτια τους. Αφού προηγουμένως είχε είδη εξαφανίσει εκατοντάδες οικογένειες και συνέχιζε να εξαφανίζει.

Είναι αξιοσημείωτο εδώ να παραθέσω μια είδηση από το Daily Telegraph,που δίνει μια εικόνα για το τι είναι ακριβώς το καθεστώς στη Συρία.

 

17 Ιουλίου, 2012 (Daily Telegraph)

Συνάντησε η ανταποκρίτρια μας "Ruth Sherlock" στο "Idlib" στην βόρια Συρία έναν από τους "Shabbiha" (που ανήκουν στο καθεστώς του Άσαντ), τον είχαν αιχμαλωτίσει οι αντάρτες, άκουσε τις δηλώσεις, απολογίες του, και μας μεταφέρει :

 

Ήταν εντυπωσιακή η ειλικρίνεια του, μάλλον ήταν ειλικρίνεια ενός μελλοθάνατου λίγο πριν το τέλος, δηλώνει πως απολάμβανε κάθε λεπτό από αυτά που έκανε, με μια φωνή που δεν έχει ίχνος μετάνοιας είπε :

"Αγαπάμε τον "Άσαντ" γιατί μας έδωσε εξουσία και δύναμη, όταν ήθελα να αποκτήσω κάτι ή να σκοτώσω κάποιον ή να βιάσω κάποια μπορούσα!  Και καλός μισθός και καλά επιδόματα! (170 Δολάρια περίπου για την δολοφονία η την απαγωγή). Έχω βιάσει μια κοπέλα, και ο αρχηγός μου έχει βιάσει πολλές, μπορούσαμε να το κάνουμε!".

 

Σαν αρκετούς από τους "Shabbiha" φαινόταν αυτός ο αιχμάλωτος. Σαν "Arnold Schwarzenegger" αλλά σε αραβική έκδοση, αυτή η εμφάνιση του τον πρόδωσε και βοήθησε στην αιχμαλωσία του.

Συνεχίζει και περιγράφει το άτομο των "Shabbiha" :

"Ήταν μια φοιτήτρια στο "Πανεπιστήμιο του Χαλέπι", περπατούσε στο δρόμο, εγώ τότε έκανα μια περιπολία με το αυτοκίνητο με τον αρχηγό μου, μέρα ήτανε, είπα στον αρχηγό πως την βλέπεις; δεν είναι ωραία;! Την πιάσαμε... Την βάλαμε στο αυτοκίνητο... Καταλήξαμε σ'ένα σπίτι κάποιων πού είχαν φύγει, την βιάσαμε και οι δυο μας, μετά πού τελειώσαμε τη σκοτώσαμε. Μιαν άλλη φορά σε μια μαζική διαμαρτυρία σκότωσα κάποιον ! Το διασκέδαζα για μήνες!... "

Τα πεπραγμένα του καθεστώτος ( "Shabbiha" και  Άσαντ) στη Συρία  είναι κτηνωδίες  και πράξεις αρρωστημένων και σχιζοφρενών ανθρώπων.

Μόνο ολοκαύτωμα και γενοκτονία θυμίζουν τα γεγονότα στη Συρία.

 

Από την μεριά τους οι  διπλωμάτες λένε ότι δεν μπορούν να κάνουν τίποτα. Ας απαντήσουν όμως και στο ερώτημα γιατί δεν αποδέχονται στην χώρα τους τον κόσμο που έχει  υπέστη την καταδυνάστευση.

Όσοι αγαπούντους ανθρώπους, την ανθρωπότητα. Οι υπέρ του λαού και της δικαιοσύνης έχουν και είχαν πάντα την κοινή γνώμη μπροστά στην απανθρωπιά: «Αφήστετις δικαιολογίες, ακούστετο κοινό, αποδεχτείτε τις δίκαιες αιτήσεις χωρίς καθυστέρηση, μην πετάτε την χώρα στη φωτιά για να προστατεύσετε τα συμφέροντά σας,μηνεισάγετετο αίμαχιλιάδων αθώων…». Εκτός από κάποιους λίγους ειλικρινείς, αυτό δεν φάνηκε να ισχύει στην περίπτωση της Συρίας.

Πόσοι έχουν σκοτώσει αλλήλους από τη ζήλια και μόνο; Ο λαός ασκεί συνεχόμενη βία ανάμεσα του. Και ποιο είναι ο όφελος  από αυτό; Αυτοί που σκοτώθηκαν πέθαναν και αυτοί που σκότωσαν πέθαναν και δεν έχει μείνει ο κόσμος σε κανέναν. Δυστυχώς αυτό που απέμεινε είναι η οδυνηρή κληρονομιά των εχθροπραξιών, των εγωισμών και των διασπάσεων.

Οι θρησκείες είναι σε αντίθεση με την εξαναγκαστική πρόσκληση. Ο άνθρωπος έζησε υπό την αιγίδα των δικαιωμάτων της θρησκευτικής ελευθερίας στις περιοχές και περιόδους όπου και όποτε υπήρχαν.

Το τέλος ήρθε το συντομότερο δυνατό για τους λάτρες της εξουσίας, που σκότωναν τους συνανθρώπους τους για χάρη των κυβερνώντων . Η εξουσία και οι άδικοι σκοτωμοί για χάρη της πατρίδας από ανέκαθεν άλλαζε χέρια και θα συνεχίσει να αλλάζει .

Χθες ο κόσμος ήταν σιωπηλός, σήμερα συνεχίζει να είναι σιωπηλός.

 

Στατιστικά δεδομένα :

Μεταξύ 16-20 Μαΐου, 2013

BBC, Alarabiya, Aljazeera, με πηγές των οργανώσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του UNHCR του ΟΗΕ. Μεταφέρουμε περιληπτικά:

- Οι νεκροί : περισσότεροι από 94 000, 89% από τους άοπλους πολίτες (*1),  

                       περισσότερους από 8356 εφήβους και βρέφη,                               

                       περισσότερες από 7543 γυναίκες

- Οι αγνοούμενοι: περισσότεροι από 70 000.

- Οι φυλακισμένοι: 194 000.

- Καταστραμμένα σπίτια (πλήρης): 600 000 περίπου.

- Εσωτερικοί πρόσφυγες: 4,3 - 5,8 εκατομμύρια.

- Εξωτερικοί πρόσφυγες: 1,5 - 1,7 εκατομμύρια, μοιράζονται στους γύρω χώρες ως εξής:

  Ιορδανία: 473 000

  Λίβανος: 470 000

  Τουρκία: 347 000

  Ιράκ:  147 000

  Αίγυπτος:  67 000

  Αλγερία, Τυνησία, Λιβύη: δεκάδες χιλιάδες.

 

Σημείωση : Γενικά οι αριθμοί παραπάνω εκφράζουν το ελάχιστο όριο, ειδικά οι αριθμοί των Νεκρών, των Αγνοούμενων, και των Προσφύγων. Επειδή βασίζονται στην καταγραφή στοιχείων.

*1- Οι Νεκροί πρέπει να έχουν υπερβεί πολύ το όριο των 100 000.

*2- Οι Τραυματίες σπάνια αναφέρονται τελευταία στις στατιστικές, είναι μια αναπάντητη απορία, πάντως συνήθως ο αριθμός των τραυματιών είναι 2 με 3 φορές μεγαλύτερο από τον αριθμό των νεκρών, κάτι χαρακτηριστικό στην περίπτωση της Συρίας σήμερα είναι ότι πολύ τραυματίες καταλήγουν στο θάνατο λόγο έλλειψης ιατρικής φροντίδας.

*3- έχουν καταστραφεί πολλά μνημεία και αρχαία, μερικά από τα οποία έχουν ιδιαίτερους συναισθηματικούς δεσμούς με τους κατοίκους των σχετικών περιοχών, συνήθως βομβαρδίζονται ή χρησιμοποιούνται από τα όργανα του καθεστώτος.

 

 

Μπουρχάν Μολλά Σιακήρογλου